Dermatologia

Likwidowanie blizn

Blizna powstaje w procesie gojenia się uszkodzonej tkanki, którą zastępuje tkanka łączna. Blizna jest spowodowana albo przez uświadczenie jakiegoś urazu albo w wyniku choroby. Tworzenie się blizny jest oznaką gojenia się rany. Właściwa skóra, która została uszkodzona jest zastępowana dobrze unaczynioną nową tkanką.

Tkanka ziarninująca posiada duże ilości włókien kolagenowych. Podczas głębszego zranienia bądź uszkodzenia skóry za pośrednictwem czynników mechanicznych powstaje blizna, która najpierw musi się zrosnąć, by móc ją następnie usunąć. Wygląd blizny nie jest przypadkowy, ma na to wpływ wiele czynników. Najważniejszym jest typ rany, czy jest ona gładka czy szarpana, następnie ilość założonych szwów, które pozostawiają po sobie ślad. Moc ucisku i krwawienie również ma wielkie znaczenie. Jeśli blizna jest u małego dziecka to gojenie następuje znacznie szybciej, jeśli u osoby dorosłej to proces ten trwa trochę dłużej. Miejsce występowania blizny ma znacznie, ponieważ są obszary zwiększonego ryzyka. Są to miejsca ulokowane w górnej części pleców, na ramieniu, brodzie, mostku.

Dermatologia

Przebarwienia skóry

Przebarwienia skóry są dla większości osób szpecącym defektem kosmetycznym. Przebarwienia są dzielone na skórne i naskórkowe. Naskórkowe przebarwienia skóry można podzielić na : wynikające z nadmiernej ilości melanocytów w naskórku, związane z nadmierną produkcją melaniny (piegi, przebarwienia pozapalne).

Przebarwienia skóry powstają poprzez działanie wielu czynników zewnętrznych i zachodzących procesów wewnętrznych. Przez nadmierne spędzanie czasu podczas promieniowania słonecznego może dojść do pojawienia się przebarwień, których podłoża można się dopatrywać w procesach hormonalnych. Zajście w ciążę jest kolejnym istotnym czynnikiem powodującym przebarwienia naskórne. Stosowanie antykoncepcji w formie ustnej, korzystanie z terapii hormonalnej, okres menopauzy. Kuracje hormonalne odgrywają negatywną rolę na skórę, gdyż albo powodują przebarwienia, uczulenia a również przyczyniają się do powstawania natrętnych problemów skórnych typu wypryski. Używanie nieodpowiedniego mydła także może mieć wpływ na powstawanie przebarwień skórnych.

Dermatologia

Popękane naczynka

Cera naczynkowa jest najbardziej narażona na pękanie naczynek. Rozszerzone naczynka krwionośne nie są tylko problemem dojrzałych ludzi, dosięgać to może w każdym wieku. Cera ta charakteryzuje się silną nadwrażliwością i kruchością naczyń włosowatych. Naczynia włosowate stanowią najcieńszą grupę naczyń krwionośnych. Naczynka pękają dlatego, że nie wytrzymują ciśnienia krwi.

Powiększone naczynka zostawiają trwałe oznaki na skórze, które potocznie są nazywane pajączkami. Krążą pogłoski, że można je zlikwidować biorąc tabletki zawierające rutynę i smarując maścią z kasztanowca. Otóż nic bardziej mylnego. Można stosować ten zestaw w celu umocnienia naczynek i przeciwdziałania pękaniu, ale nie ma możliwości, żeby one zniknęły. W okresie letnim wzmaga się ilość pękających naczynek, więc można to śmiało stosować. Należy oprócz przebywania na słońcu unikać bardzo gorących kąpieli, gdyż to też ma wpływ na pękanie naczynek. Rozszerzone naczynka można usunąć jedynie za pomocą odpowiedniego lasera w gabinecie dermatologicznym. Taki zabieg jest powtarzany kilkakrotnie.

Dermatologia

Bielactwo

Schorzenie, które nosi nazwę bielactwa charakteryzuje się tym, że skóra nie posiada prawidłowej pigmentacji skóry, co powoduje, że cały czas powstają białe plamy. Skóra wtedy robi się nadmiernie biała i uwidacznia się to w postaci plamek. Bielactwo jest wynikiem braku barwnika w skórze, jakim jest melanina.

Osoby nie posiadające tego pigmentu w skórze są nadwrażliwe na działanie promieni słonecznych i muszą szczególnie ostrożnie korzystać z niego w okresie letnim, a w okresie zimowym stosować odpowiednie kremy z filtrami. Albinizm nie zawsze jest uwarunkowany genetycznie, występuje również w tak zwanej formie nabytej. Bielactwo na szczęście nie boli i nie ma żadnych nieprzyjemnych doznań, jedynie występują białe plamy na skórze. Ryzyko zachorowania na bielactwo wzrasta wtedy, gdy zachoruje się na cukrzycę lub ma się jakieś nieprawidłowości związane z tarczycą. Najgorsze w albinizmie jest to, że osoby tracą pewność siebie i zadowolenie ze swojego wyglądu, co może skutkować dostaniem jakiegoś załamania nerwowego, a nawet depresji.